Obrazy

Opis obrazu Victora Popkowa Dwa

Opis obrazu Victora Popkowa Dwa


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Obraz „Dwa” Wiktora Popkowa przedstawia relację mężczyzny i kobiety. Ale słodka nuta miłości w tym dziele jest całkowicie nieobecna. Tutaj artysta postanowił pokazać, jak skomplikowane są relacje międzyludzkie. Płótno przedstawia parę, wyraźnie umiejscowioną na skraju szczeliny, ale jeszcze nie przekraczającą tej linii.

Artystce udało się osiągnąć ten efekt za pomocą kontrastu między jasnoskórą kobietą ubraną w śnieżnobiałą sukienkę a opaloną postacią mężczyzny z brązu. Jednocześnie postać mężczyzny jest podświetlona wzdłuż konturu światłem, a postać kobieca jest otoczona cieniem.

Ich stopniowe wyobcowanie doskonale oddaje kompozycyjny układ postaci. Każdy z nich zajmuje własną część płótna, a między nimi pozostaje dużo miejsca. Staje się jasne, że bohaterowie od dawna żyją we własnych światach i nie pozwalają sobie na to. W tym przypadku bohaterka leży twarzą do góry, a jej mężczyzna pochowany.

Jednak odczuwa się bliskość emocjonalną między tymi ludźmi. Jest to przekazywane dzięki zielonemu środowisku, w którym umieszczani są bohaterowie. Przestrzeń warunkowa jest jakby stworzona przez promieniowanie emanujące z bohaterów i wyraża ich duchowy związek.

Dzięki uwarunkowanemu kontekstowi sytuacja przedstawiona na zdjęciu nie ma miejsca na działanie i dlatego zyskuje symbolikę. Artysta niejako zamienia to, co szczegółowe, w ogólne, a sytuacje w ciągłe zjawisko.

Włoski film „Żebrak” zainspirował to dzieło Artysty, a mianowicie scenę, w której dwoje kochanków w odpowiednim wieku ucieka, by ukryć się przed oczami nieznajomych. Ta scena została w pełni odzwierciedlona w początkowym zarysie pracy, pospiesznie narysowanym na odwrocie mapy geograficznej.

Przedstawiono na nim dwie, leżące na nieznanej powierzchni. Ten pośpiech odzwierciedla zasadę Popkowa, by jak najszybciej skomponować przyszły utwór, dopóki nie zniknie natchnienie i napięcie wywołane silnym pierwszym wrażeniem sceny filmowej.

Jednak artysta nie zamierzał po prostu przenieść na płótno sceny z powyższego filmu. Był to tylko motyw, który zainspirował twórcę jego dzieła. Dlatego „Dwoje” to bardzo zwięzłe płótno, jednocześnie przepełnione emocjami i niemal całkowicie pozbawione literatury. To zdjęcie niemal stało się symbolem przeniesienia ogromnej ilości emocji i doświadczeń przy użyciu minimum środków obrazowych.





Słoneczny dzień wiosny